henryk-sienkiewiczHenryk Sienkiewicz był zasłużonym powieściopisarzem i wielkim człowiekiem. Był tym, który ukochał swój kraj ponad wszystko. Pokazywał, na kartach swych powieści historycznych, wielkość Polski i Polaków. Uczył patriotyzmu i miłości oraz szacunku do drugiego człowieka. Autor, wyróżnionej Literacką Nagrodą Nobla powieści "Quo vadis", będący naszym patronem jest wzorem godnym naśladowania dla uczniów naszej szkoły.

Henryk Sienkiewicz urodził się 5 maja 1846 r. w Woli Okrzejskiej na Podlasiu. Pochodził ze zubożałej rodziny ziemiańskiej, osiadłej w Warszawie w 1855 r. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie Henryk Sienkiewicz studiował prawo, filologię i historię w Szkole Głównej i na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów współpracował z "Przeglądem Tygodniowym". Henryk Sienkiewicz pracował jako reporter i felietonista w "Gazecie Polskiej" (1872-1887). Był współwłaścicielem dwutygodnika "Niwa" i redaktorem dziennika " Słowo". W latach 1876-1878 przebywał w Ameryce Północnej. W tym czasie stworzył kilka utworów nowelistycznych, np. "Szkice węglem" (1877). W marcu 1878 r. wrócił do Europy. Mieszkał w Londynie i Paryżu. W 1880 r. napisał opowiadanie "Za chlebem". Wielki sukces przyniosła Henrykowi Sienkiewiczowi opublikowana w 1884 r. powieść historyczna "Ogniem i mieczem". Od grudnia 1884 do września 1886 r. w dzienniku "Słowo" drukowano "Potop". W tym samym czasopiśmie publikowano również trzecią część Trylogii "Pan Wołodyjowski" (od maja 1887 do maja 1888). W 1888 r. Henryk Sienkiewicz odbył podróż do Hiszpanii, w 1890 r. udał się na wyprawę do Afryki.

W 1905 r. Henryk Sienkiewicz otrzymał nagrodę Nobla. Na dwudziestopięciolecie pracy twórczej dostał w darze od społeczeństwa majątek w Oblęgorku koło Kielc. Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł doktora honoris causa. Po wybuchu I wojny światowej Henryk Sienkiewicz wyjechał do Szwajcarii, gdzie organizował pomoc dla ofiar wojny w Polsce. Zmarł 15 listopada 1916 r. w Vevey w Szwajcarii. Po zakończeniu I Wojny Światowej sprowadzono zwłoki Sienkiewicza do ojczyzny i pochowano uroczyście w podziemiach katedry warszawskiej.

TWÓRCZOŚĆ HENRYKA SIENKIEWICZA

Nowele

1873 Humoreski z teki Worszyłły

1875 Stary sługa

1876 Hania

1877 Selim Mirza

1877 Szkice węglem

1880 Janko Muzykant

1880 Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela

1880 Niewola tatarska

1882 Bartek Zwycięzca

1882 Jamioł

Nowele amerykańskie:

1880 Za chlebem - na jej podstawie powstało libretto do opery Konstantego Gorskiego

1880 Orso

1882 Latarnik

1889 Sachem

1889 Wspomnienie z Maripozy

Powieści

1872 Na marne

Trylogia:

- Ogniem i mieczem (1884)

- Potop (1886)

- Pan Wołodyjowski (1888)

1891 Bez dogmatu

1894 Rodzina Połanieckich

1896 Quo vadis

1900 Krzyżacy

1906 Na polu chwały

1910 Wiry

1912 W pustyni i w puszczy

Adaptacje filmowe dzieł Henryka Sienkiewicza

Quo Vadis włoska ekranizacja, film niemy (1912)

Krwawa dola wg Szkiców węglem (1912)

Obrona Częstochowy (1913) wg Potopu

Na jasnym brzegu (1921)

Bartek zwycięzca (1923)

Quo vadis (1924) włoski film niemy

Janko Muzykant (1930)

Quo Vadis (1951)

Szkice węglem (1956)

Krzyżacy (1960)

Ogniem i mieczem (Col ferro e col fuoco) (1962) francusko-jugosłowiańsko-włoska ekranizacja Ogniem i mieczem

Komedia pomyłek (1967)

Pan Wołodyjowski (1968)

serial telewizyjny Przygody pana Michała (1969) wg filmu Pan Wołodyjowski z tego samego roku

film fabularny i serial telewizyjny W pustyni i w puszczy (1973)

Potop (1974)

Latarnik (1976)

Rodzina Połanieckich (1978)

Marynia (1983) wg Rodziny Połanieckich

Hania (1984)

Quo vadis (1985) włoski serial telewizyjny

film fabularny i serial telewizyjny Ogniem i mieczem (1999)

film fabularny i serial telewizyjny W pustyni i w puszczy (2001)

film fabularny Quo vadis (2001)

serial telewizyjny Quo vadis (2002)